5 YEARS LATER

Nie zapomniałam o blogu. Nie zrezygnowałam, ale zakładając go trzy miesiące temu w dość stabilnym momencie swojego życia, nie wiedziałam, że nadchodzi ten najbardziej przewrotny.

Od ostatniego posta zmieniłam pracę, przestałam być singielką 🙂 i powoli zbieram się do przeprowadzki w Warszawie. Jest 29 maja. Nieprzypadkowo przyjechałam do domu rodzinnego i spędzam popołudnie na tarasie, na którym dokładnie 5 lat temuzrobiłam projekt z liści do portfolio. Ostatecznie nie przyjęto mnie do szkoły projektowania ubioru, ale z perspektywy czasu, to najlepsze, co mogło mnie spotkać.

Przygotowałam projekty, zdałam test, przeszłam rozmowę. Oczarowałam ich. I kiedy miesiąc później pięciokrotnie sprawdzałam wyniki rekrutacji i piąty raz widziałam decyzję odmowną, byłam zawiedziona. Zrozpaczona. WŚCIEKŁA. Pamiętam dokładnie słowa mamy, mówiącej, że nigdy wcześniej nie widziała mnie w takim płaczu.

Chwilę przemyślałam i postanowiłam, że zdobędę umiejętność, która zaoferuje mi jeszcze więcej możliwości. Wybrałam francuski. Co prawda, rzucałam te studia za każdym razem gdy rano dzwonił budzik, ale nie rezygnowałam. Z wzorowej uczennicy z zawsze-czerwonym-paskiem, zyskałam miano najgorszej studentki, która po pierwszym roku ledwo potrafiła złożyć zdanie. Z opanowanym słownictwem, ograniczającym się głównie do „oui” i „non”, ostatniego dnia sesji wyjechałam jako fille au pair na dwa miesiące za granicę. Pochłonięta rozmowami z czwórką dziewczynek pod opieką, w tym dwuletniej niemówiącej po angielsku, wskazującej na garnek z pytaniem „Co to jeest?” oraz mnie odpowiadającej, że „muszę się zastanowić” ze słownikiem w telefonie, zachciałam się uczyć. 

Tak poprawiłam oceny, że pojechałam na Erasmusa. Wysiadłam na dworcu centralnym o 6:00 rano z dwiema walizkami, bez mieszkania i znajomych, ale miałam 34 kg nadbagażu i pozytywne nastawienie. Z Belgii wyjeżdżałam już z 7 walizkami, wspomnieniami i przyjaciółmi na całe życie oraz zdanymi egzaminami gramatycznymi z native speakerami. Mało tego – przyznano mi stypendium dla najlepszych studentów, a swoją pracę licencjacką napisałam o historii ubioru kobiecego w nietłumaczonych powieściach George Sand. Po francusku. 

 Po powrocie z Erasmusa, tak bardzo chciałam tam wrócić, że wygrałam konkurs na staż w instytucjach europejskich i łącznie w Brukseli spędziłam rok. Dzięki znajomości języków, dostałam pracę w korporacji i zaczęłam pracować w finansach. Kiedy w ubiegłym roku przyszłam pierwszego dnia do pracy, najmłodsza w kilkudziesięcioosobowym projekcie, pracując często po kilkanaście godzin dziennie, zaliczając w międzyczasie egzaminy, imprezując w przerwach, czasami coś szyjąc i uprawiając sport dla odstresowania, w pewnym momencie autopilotzamienił się w autorefleksję 

I zdecydowałam się o tym napisać.

Muszę przyznać, że jak na swoje prawie 24 lata, jestem zadowolona. Spędziłam ponad rok w fantastycznej korporacji. Nauczyłam się więcej niż mogłabym się spodziewać. Właśnie dostałam nową pracę, dzięki której niebawem znów zmieniam kraj na kilka miesięcy. Decyzja, która wydawała mi się 5 lat temu końcem świata, sprawiła, że teraz nie wyobrażam sobie życia bez ludzi których poznałam, miejsc które zwiedziłam oraz ciężkiej pracy i wyrzeczeń żeby to wszystko dochodziło do skutku. 

Nie piszę tego, żeby się pochwalić, albo narzekać, że coś mi się nie udało, albo, że czasem jest ciężko. Każdemu jest. Piszę to dlatego, żeby Ci przypomnieć, że jeśli masz cel, zrób wszystko żeby go osiągnąć, nawet jeśli plany będą się zmieniać. Wyobrażaj go sobie każdego dnia. Nie ma znaczenia czy będzie to kariera, miłość, podróże… Nie przestawaj myśleć o sobie w momencie kiedy to osiągasz. Ludzie z biegiem czasu będą mówić, żebyście zeszli na ziemię. Dopóki jednak macie marzenia, to głowa w chmury i do roboty.

Jeśli ktoś NIE CHCE szuka powodu, jeśli CHCE – sposobu.

Vouloir c’est pouvoir. 

Chcieć to móc. 

Reklamy

5 myśli w temacie “5 YEARS LATER

  1. Unknown pisze:

    Monia odświeżyłaś blog i bardzo dobrze Ci to wyszło bo jest to najlepszy post jaki na nim czytałem. Niech Ci się wszystko uda tak jak zaplanowałaś. Korpo, miłość, projektowanie, no i przede wszystkim Luksemburg, to najlepszy miment na spełnianie marzeń – czas, start!
    Ziemniak

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s